مدح کریمۀ اهلبیت حضرت فاطمه معصومه س

« شرفیابی »

آمد بهار و چلچله بیداد می کند

جوش و خروش و هلهله بیداد می کند

بانگ درای قافله بیداد می کند

یعنی:هنوز فاصله بیداد می کند

دلها به شوق روی تو بیتاب می شوند

امشب به محضر تو شرفیاب می شوند

ای بهر ور ز خوان عطای تو،خاص و عام

ازما تو را درود و زیزدان تو را سلام

با این شکوه و منزلت و رتبه و مقام

در پیش پای زائر خود می کنی قیام

تو اسوۀ کریمۀ اوصاف احمدی

آیینۀ تمام نمای محمدی (ص)

چون آفتاب مهرتو، تابنده می شود

حاتم ز جود خویش ، سرافکنده می شود

تنها نه ماه ، مهر تو را بنده می شود

خورشید هم ز مهر تو، شرمنده می شود

برگرد تو چو کعبه ملک می کند طواف

اینجا که جبرئیل بود گرم اعتکاف

دل نیست هر دل که تورا پای بند نیست

نامی که از تو جلوه ندارد ،بلند نیست

شعری که از تو دم نزند، دلپسند نیست

طبع مرا، به غیر تو شیرازه بند نیست

چون دعبل و کمیت خوشا محترم شدن

در پرتو عنایت تو محتشم شدن

بی بی! چه دلپذیر بود آستانه ات

امشب، گرفته است دل ما بهانه ات

دل ها روانه اند ز هر سو به خانه ات

امیّد ماست بر کرم بی کرانه ات

خاتون هر دو کون! قم از تو زبانزد است

زیرا که آشیانۀ آل محمّد (ص) است

بی بی! بیا و رحمت خود را تمام کن

در حقِّ ما ، عنایت خود را تمام کن

لطفی کن و محبّت خود را تمام کن

الطاف بینهایت خود را تمام کن

ما را در آستانۀ لطفت امان بده

پروانۀ حضور، در ین آستان بده

هر کس که با جلال تو عهدی جمیل بست

پیوسته دل به ذکر خوش یا جلیل بست

هر زائری که پای ضریحت دخیل بست

بال دعا به بال و پر جبرئیل بست

اینجا فرشتگان خدا بال می زنند

مُهر تو را به نامۀ اعمال می زنند

هر زائری که عطر دعای حبیب داشت

بوی خوش شکوفۀ امَّن یجیب داشت

و آن دل که از شمیم خوش تو نصیب داشت

عطر خیال پرور گلهای سیب داشت

پیچیده در فضای حرم ، عطر تربتت

خوشبوتر از شکوفۀ گلها ، محبتت

ای آنکه نیست از تو کسی سر فراز تر

خوشبوتر و کریمتر و چاره ساز تر

نشنیده ایم از تو درِ خانه باز تر

پیدا نمی شود ز تو مهمان نواز تر

هر روز ما به لطف تو نوروز می شود

دلخواه و دلپذیر و دل افروز می شود

اثر استاد مجاهدی (پروانه)

آخرین به روز رسانی در شنبه ۲۵ مهر ۱۳۸۸ ساعت ۱۸:۴۴